SCENA A
(gdzieś w Polsce)
A: Cześć!
B: Cześć!
A: Gdzie idziesz?
B: Na cmentarz żydowski.
A: Gdzie?
B: No, na cmentarz żydowski.
A: A po co?
B: Pozbierać śmieci.
A: Jesteś żydem?
B: Nie.
A: Mmmm... A twoja rodzina?
B: Nie.
A: To po co tam idziesz?
B: Ponieważ nie chcę, żeby na cmentarzu był śmietnik.
A: A po co? Przecież to jest żydów! Płacą ci za to?
B: Nie, nikt mi za to nie płaci.
A: To żydów, to ich sprawa, są bogaci to niech sobie sprzątają. Oni cię wykorzystują, nawet "dziękuję" nie usłyszysz. Jeszcze zobaczysz.
B: A dlaczego tak myślisz?
A: No bo to żydzi.
B: A ilu "żydów" znasz?
A: Ja żadnego, ale sąsiadka prababci mówiła, że to straszne psy są. Zresztą wszyscy to wiedzą. Masoneria jebana.
SCENA B
(gdzieś w Izraelu)
א: Cześć!
ב: Cześć! Co robisz?
א: Pakuję się.
ב: A gdzie jedziesz?
א: Do Polski.
ב: Ojej, byłem w Polsce dwa lata temu.
א: Naprawdę? Gdzie byłeś?
ב: W Oświęcimiu, Majdanku, Chełmnie, Treblince, zwiedziliśmy też getta w Warszawie i Krakowie. Piękny kraj, taki zielony. Tylko uważaj na Polaków, oni nas nienawidzą.
א: Naprawdę? Odczułeś to?
ב: Pewnie, oni się na nas patrzyli, tak wiesz, tak dziwnie.
א: No, ale skąd wiesz, że nas nienawidzą?
ב: No a pogromy? Nie słyszałeś w każdym miasteczku były po wojnie. Babcia mi opowiadała i mieliśmy też na ten temat rozmowę w szkole przed wyjazdem. Nie ubieraj się ładnie, bo będą wiedzieli, że jesteś Żydem i cię okradną. W ogóle na nich nie patrz.
א: Jak byłeś w Polsce to zrobił ci coś jakiś Polak?
ב: No nie, ale to Polacy.
Znajdź trzy różnice pomiędzy powyższymi scenkami.